Η αποψινή ανάρτηση φιλοξενεί, χωρίς πολλά πολλά λόγια, το αριστουργηματικό κομμάτι του 1912 Çeçen Kizi (νεαρή κοπέλλα απο την Τσετσενία) του μεγάλου Τούρκου μουσικού Tanburi Cemil Bey (1873-1916) απο την Κωνσταντινούπολη. Η εκτέλεση που διάλεξα είναι αυτή του Emin Findikoglu και απο την φανταστική συλλογή "Bosporus Bridges - Α Wide Selection of Turkish Jazz and Funk 1969-78".
Με λίγη προσπάθεια, μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τον σκοπό. Το κομμάτι, πέρασε και στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, αν και έγινε λιγάκι πιο "ελαφρύ" μια και ο νησιώτικος αέρας πάντα προσπαθεί να ξεπλύνει τις πληγές των ανθρώπων, κράτησε αρκετά απο τη μελαγχολία του και έμεινε στη μουσική παράδοση γνωστό σαν "Τα Ξύλα"...
Απο το Λεσβιακό Παραδοσιακό Συγκρότημα - Ν.Καλατζής (σαντούρι, φωνή), Τ.Κουλούρης (βιολί), Χ.Παπανικολάου (κιθάρα)- και την κασέτα του "Τα Μυτιληνιά μας, νο.2, 1979" ακούμε και αυτή την "εκδοχή". Όπως πρέπει να γίνεται και σε κάθε ιστορία που διαβάζουμε. Άλλωστε, τόσο η ομορφιά όσο και ο πόνος, σύνορα δεν γνωρίζουν..
Και το μικρό κορίτσι απο το Γκρόζνι (το ξεχάσαμε, έτσι δεν είναι?) εξακολουθεί να κρατάει κλειστά τα μάτια του, αρνούμενο πεισματικά να μας χαρίσει το χρώμα τους..
