ΓΕΡΟΝΤΟΚΡΑΤΙΑ

Οι AreA και ο Demetrio Stratos (Ευστράτιος Δημητρίου) στο "Gerontocrazia" απο το άλμπουμ Maledetti (1976). Ειναι απο τις φορές που ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ να πω ή να σχολιάσω τίποτε απολύτως για τη μουσική ή τη θεματολογία του τραγουδιού...
Απλά αναρωτιέμαι που θα είχε φτάσει η μουσική (και όχι μόνο) αν δεν είχε χαθεί τόσο πρόωρα σε ηλικία 34 χρονών, ο Στράτος χτυπημένος απο τη λευχαιμία...




Gerontocrazia
Υπνε που παιρνεις τα παιδιά
έλα πάρε και τούτο
μικρό μικρό σου το 'δωσα
μεγάλο φέρε μου το
μεγάλο σαν ψηλό βουνο
ίσιο σαν κυπαρίσσι
Κι οι κλώνοι του ν’απλώνονται
σ’ Ανατολή και Δύση.

Col potere delle cose posso avere la tua vita controllata e si chiama libertà.
L’esperienza quotidiana del terrore ti lascia soltanto me.
La violenza consumata nell’amore ti spinge incontro a me.

Se tu guardi nel passato troverai tutto quanto stabilito e si chiama verità.
Senza storia né memoria lascia che io scriva i passi tuoi.
Vivi in pace la tua vita, non pensare, e sogna felicità.

Guarda nel passato, troverai tutto quanto stabilito e si chiama libertà.
Senza storia né memoria lascia che io scriva i passi tuoi.
Vivi in pace la tua vita, non pensare, e sogna felicità.

--ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ?--

Τ' ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΠΝΟΣ

Τελευταίο τραγούδι στη β' πλευρά του "Μαουτχάουζεν" του κορυφαίου Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση Ν.Γκάτσου. Στο δίσκο το τραγούδι ερμηνεύει συγκλονιστικά η Μαρία Φαραντούρη. Με γυρίζει πολύ πίσω το άκουσμα αυτού του τραγουδιού, δεν είναι απλά νότες και στίχοι.. Ειναι.. παιδιά που παίζουν στο δρόμο έξω απο το σπίτι μου, φρεσκοασβεστωμένα σπίτια τίμιων ανθρώπων, ταξίδια με τη φαντασία σε άλλες πόλεις βλέποντας παλιά καρτ ποσταλ της δεκαετίας του '60.
Διάλεξα την ερμηνεία ενος Ολλανδού, του μπάσου βαρύτονου Pieter Hendriks. Ειναι εκπληκτικός ο τρόπος με τον οποίο αποδίδει τα έργα του Θεοδωράκη και είναι κρίμα που δεν είναι περισσότερο γνωστός στην Ελλάδα, την οποία τιμάει με αυτά τα τραγούδια του Μίκη. Το βίντεο είναι του 1989 και συνοδεύουν οι Irma Lammers, τσέλο και Marc Wolff, κιθάρα.

"Τ' όνειρο καπνός" Μια λυρική, σπαρακτική κραυγή απώλειας



Έσπειρα στον κήπο σου χορτάρι
να 'ρχονται το βράδυ τα πουλιά
τώρα ποιο φεγγάρι σ' έχει πάρει
κι άδειασε τού κόσμου η αγκαλιά

Στης νύχτας το μπαλκόνι
παγώνει ο ουρανός
κι είν' η αγάπη σκόνη
και τ' όνειρο καπνός

Κύλησαν τα νιάτα στο ποτάμι
κι έγινε ο καιρός ανηφοριά
Ήμουνα στον άνεμο καλάμι
κι ήσουνα στην μπόρα λυγαριά

ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Μια απο τις αγαπημένες μου κινηματογραφικές ταινίες, τα "Ονειρα" (Dreams, 1990) του Akira Kurosawa (1910-1998).. Ειναι πολύ δύσκολο να επιλέξω ποιο απο τα "ονειρα" του μεγάλου σκηνοθέτη, με "ταρακούνησε" περισσότερο. Κάθε φορά που βλέπω είτε την ταινία, είτε αποσπάσματά της, κάτι καινούργιο, απο κάποια ιστορία κάθε φορά ξεπροβάλλει και με καθηλώνει με την ευστοχία του θέματός της και -φυσικά- με τον τρόπο που έχει επιλέξει ο Κουροσάβα να το αποδώσει.
Και η μουσική... Υπεύθυνος ο κ.Shinichiro Ikebe μαζί με προσεκτικά επιλεγμένα αποσπάσματα έργων του Α. Βιβάλντι.
Στο μικρό απόσπασμα που παραθέτω απο το πρώτο όνειρο, ακολουθούμε τα βήματα του παιδιού ως τη βάση του ουράνιου τόξου. Εκεί που κατοικούν οι ενοχές μας.
Η μουσική βοηθάει στην κάθαρση.
Sunshine Through The Rain - τελευταία σκηνή

ΜΟΝΟΣ ΞΑΝΑ .. (Ή)

Ένα απο τα ομορφότερα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ. Απο ένα απο τα καλύτερα και σημαντικοτερα άλμπουμ (που γράφτηκαν ποτέ. Έχει ήδη κλείσει τριακονταετία η σχέση μου με αυτό το τραγούδι ή καλύτερα το άλμπουμ ολόκληρο. Εκεί, κάπου στα μισά του πρώτου έτους και ... κάθε νότα, κάθε στροφή, κάθε συγχορδία και κάθε στίχος, μια γλυκιά επιστροφή στις αναμνήσεις εκείνων των χρόνων, στις συζητήσεις, στα ξενύχτια άλλοτε του διαβάσματος και άλλοτε της ξεγνοιασιάς...
Μα μήπως αυτό μόνο το άλμπουμ ακούγαμε τότε? Οχι βέβαια! Υπήρχαν οι Kinks, οι Van der Graaf Generator, οι Jethro Tull, οι King Crimson, οι Fleetwood Mac, αργότερα οι Joy Division και οι Fall, οι Tuxedomoon, οι ,οι οι ......
Όμως, τη γλυκιά και ταυτόχρονα πικρή γεύση που αφήνει ΑΥΤΟ το άλμπουμ και ΑΥΤΟ το συγκεκριμένο τραγούδι, είναι αδύνατο να την εξηγήσω. Όπως αδύνατο μου φαίνεται πως οι δυο βασικοί του συντελεστές, αυτός που το έγραψε (ο Bryan McLean,1946-88)αλλά και αυτός που το τραγουδά τόσο στο άλμπουμ όσο και εδώ (ο Arthur Lee, 1945-2006) δεν είναι πια κοντά μας. Μα, ειναι μόνο αυτοί που λείπουν?
Forever Changes είναι ο τίτλος του κορυφαίου άλμπουμ των Love (1967). Κάτι όμως δεν αλλάζει μέσα στα χρόνια. Και αυτό είναι καλά κρυμμένο στην καρδιά μας...

ALONE AGAIN OR
Yeah, said its all right
I wont forget
All the times Ive waited patiently for you
And youll do just what you choose to do
And I will be alone again tonight my dear

Yeah, I heard a funny thing
Somebody said to me
You know that I could be in love with almost everyone
I think that people are
The greatest fun
And I will be alone again tonight my dear

---Γιάννη Αργυριάδη, καλέ μου φίλε, δεν είσαι μόνος εκεί ψηλά στο μακρύ σου ταξίδι..---

Ο ΦΟΒΟΣ ΘΑ' ΝΑΙ Τ' ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ..

Απο την εκπομπή του Pete Seeger, οι Mimi & Richard Farina στο μαγευτικό Bold Marauder, απο το άλμπουμ του 1966 "Reflections In A Crystal Wind". Η Mimi Farina (1945-2001), δεν έγινε ίσως τόσο γνωστή όσο η αδελφή της, η μεγάλη Joan Baez. Όπως άλλωστε και ο αδικοχαμένος σε μικρή ηλικία Richard Farina (1937-1966). Ο χρόνος έχει την ιδιότητα να βοηθά τους ανθρώπους να ξεχνούν. Στην περίπτωση όμως αυτών των χαρισματικών ανθρώπων, ο χρόνος είναι άδικος... Λίγοι είναι αυτοί που τους θυμούνται πια


Bold Marauder
Well it's Hi, Ho, Hey...I am a bold marauder.
And it's i, Ho, Hey...
I am a white destroyer.
For I will show you silver and gold
and I will bring you treasure.
I will wave a widowing Flag and
I will be your lover.
And I will show you grotto and cave
and sacrificial alter.
And I will show you blood on the stone.
And I will be your mentor.
And night will be our Darlin'
And Fear will be our name.
And it's i, Ho, Hey...
I am a bold maruder.
And it's i, Ho, Hey...
I am a white destroyer.
For I will lead you out by the hand
and lead you to the Hunter.
And I will show you thunder and steel
and I will be your teacher.
And we will dress in helmet and sword
and dip our tongues in slaughter.
And we will sing the Warrior's Song
and lift the praise of murder.
And Christ will be our Darlin'
and Fear will be our name.
And it's i, Ho, Hey...
I am a bold maruder.
And it's i, Ho, Hey...
I am a white destroyer.
For I will sour the winds on high
and I will soil the rivers.
And I will burn the grain in the fields
and I will be your mother.
And we will go to ravage and kill
and we show go to plunder.
And I will take a Fury to wife
and I will be your father.
And death will be our Darlin'
and Fear will be our name.

--Αυτό το τραγούδι το πρωτοάκουσα απο την Kentra Smith και απο το άλμπουμ της "Five Ways to Disappearing" (1995). Για την - στην κυριολεξία νεράιδα του δάσους - Κέντρα Σμιθ, θα πούμε περισσότερα σε μια επόμενη ανάρτηση---

ΦΕΓΓΑΡΟΦΩΤΟ

Ο μεγάλος David Oistrakh (1908-1974) στο βιολί με τη συνοδεία της Frida Bauer στο πιάνο, σε μια εξαιρετική ερμηνεία του "Claire de Lune" του Claude Debussy.


--"...Είχε μια φοβερή πληγή στην καρδιά του κι άλλες ακόμη

στη λεκάνη στα χέρια μέσ’ στο σεληνόφως

έβγαινε απ’ όλο το σώμα του η ομορφιά

σμίγοντας με τα χώματα.

Και μια στιγμή ο θεός έστειλε αγγέλους γύρω του

άνθη φλογερά, ιμάτια από λευκή σιωπή

της νύχτας η κλίμαξ αυτός

ανέρχεται με λίγα ρούχα αιματωμένα.."--
απο "Τα Λυπηρά" του Ν. Καρούζου

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Με τέτοιο τίτλο, είναι δύσκολο έως και αδύνατο να γράψει κανείς κάτι. Απο το αμφιλεγόμενο άλμπουμ της Lydia Lunch "13.13" (1982), το Dance of the Dead Children. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να παραβιάσω αυτή την εγγενη αδυναμία, τολμώ να πω οτι θα μπορούσε να είναι βγαλμένο απο μια σύγχρονη εκδοχή των "Εικόνων απο μια έκθεση" του Μουσόργκσκι...